Kapel Sint-Pieter

Op de plaats van het Oberhof, een van de oude kernen van Colmar, stond al in de 10e eeuw het priorij van Sint-Pieter, behorend tot de benedictijnenabdij van Payerne in Zwitserland. In de 12e eeuw werd er een romaanse kerk met twee torens gebouwd, die op de oudste afbeeldingen van de stad te zien is, voordat deze werd vervangen door de jezuïetenkapel. Dit gebouw, opgetrokken tussen 1742 en 1750 door de Straatsburgse architect Jean-Paul Sarger, gebruikt stenen afkomstig van de afbraak van de vestingwerken van Colmar in 1673. De sobere architectuur valt op door een elegant en discreet stucdecor aan de binnenkant.

Voordat de kapel in 1698 aan de jezuïeten werd toegewezen, diende zij tussen 1658 en 1679 als gebedsplaats voor de protestantse gemeenschap van Colmar.

Na het vertrek van de jezuïeten in 1765 werd zij opgenomen in het koninklijk college, de opvolger van het jezuïetencollege, en werd zo de kapel van deze instelling.